blog.central.is/gudrunagusta

Því LúLú er komin frá Perú og veit ekkert hvert hún fer næst. Danmörk, Ungverjaland, heimsreisa eða bara Ísland…. Þið verðið bara að fylgjast með…

Lúlú signing out…

THratt fyrir manadarfjarveru er litla flautvelin enntha hin sama og hun var er hun setti undir sig betri fotinn (thann vinstri) og fludi vini sina og fjolskyldu og leitadi skjols hja nyrri familiu i Peru. Nu er hun naestum endurheimt (Sumir hafa nu thegar endurheimt hana og geta med sanni sagt ad hun er enntha sama stelpan og yfirgaf okkur) En nu er vonda tolvan ad loka a okkur. Sjaumst heima a morgun. Ast (gestabloggarinn og adalbloggarinn)

Bueno... sídustu dagarnir í thessari heimsálfu. Eftir fjóra daga flýg ég svo til annarrar heimsálfu... og fjórum dogum seinna til annarrar. Heimurinn er lítill. Eda ég kannski svona stór. Spurning.

Thví naer sem dregur brottfor, thví rólegri og sáttari verd ég vid tilhugsunina um ad koma heim. Ég á líka eftir ad snúa aftur til ad vera vidstodd í brúdkaupi stóru systur... vonandi í ágúst 2007. Hefdi viljad maeta í skírn fraendsystkinna minna, en thad eru ekki miklar líkur á ad ég geti thad thar sem thad er von á theim eftir nokkra mánudi. Bródir mommu og kona hans eru ad fara ad eignast strák og stelpu, og thad er í umraedunni ad skíra stelpuna í hofudid á mér... Ana Gudrún eda Gudrún Ana. Mikill heidur. J Theim finnst merkinginn svo falleg, sem er alveg satt, secreto de Díos eda leyndarmál guds.

 

Dagarnir hafa verid ansi dapurlegir thar sem ég tharf ad ganga frá svo miklu fyrir brottfor. Mikid af kvedjustundum sem er frekar omurlegt. Ég sem er rauninni nýfarin ad kynnast ollum thar sem ég er farin ad tala... eda fólk farid ad kynnast mér thar sem ég get tjád skodun mína á málum. Svo var ég ad kynnast frábaeru athvarfi í gaer sem ég verd ad segja adeins frá! Vildi bara ad ég hefdi kynnst thví fyrr...

 

Thad heitir Manitos Trabajando (centro de apoyo al niño y adolescente trabajador), sem sagt athvarf fyrir born og unglinga á bilinu 6-16 ára, sem er skólaaldurinn, sem vinna á markadinum eda á gotunni. Oll bornin koma frá fátaekum heimilum, pobreza eda pobreza extrema, eiga samt allir fjolskyldu svo thetta er allt odruvísi heldur en Santa Rosa sem er skóli og heimili fyrir yfirgefin eda munadarlaus born. Thau búa oll í úthverfum baejarins sem kallast Asentamientos humanos eda Pueblos marginales. Bústadir thessa fólks má varla kalla hús, fremur skjól úr leir, pappa eda einhverskonar spjalda. Flestir eiga ekkert nema dagblodin í hornunum til ad sofa á. Thú tharft ad labba mjog langt til ad komast í vatn og miklu lengra til ad komast á markadinn, í skólann eda til athvarfsins.

Athvarfid er opid á hverjum degi milli klukkan 8-16:30. Krakkarnir koma í tveimur hópum sem fer eftir thví hvort thú sért í skólanum fyrir eda eftir hádegi. Segjum ad thú sért í skólanum fyrir hádegi. Eftir skólann geturdu farid á Manitos, faerd ad fara í sturtu og faerd hádegismat. Sídan eru tharna 8 kennarar sem geta hjálpad thér med heimavinnuna eda annad nám. Margir eiga vid námsordugleika ad strída og thá er sérstaklega tekid á thví og thú faerd thann studning og athygli sem er naudsynlegt fyrir unga námsmenn. Sídan eru félagsfulltrúi og sálfraedingur, en á morgum heimilum ríkir mikid ofbeldi, munnlegt, líkamlegt eda baedi og thá koma their sterkt inn med fraedslu og hjálp fyrir bornin, en svo vinna thau líka med foreldrunum sem er frábaert! Einnig starfar tharna laeknir og svo vinna tvaer konur í eldhúsinu. Tharna er líka fullt af odrum bókum og spilum sem er frjálst ad fara í og lítil smidja thar sem krakkarnir búa til skartgripi og dót til ad selja. Thví thau eru oll vinnandi... fyrir eda eftir skóla, um kvold, naetur eda helgar.

En thessi stadur getur kennt theim svo margt. Um réttindi theirra sem mannverur eda born og mikilvaegi náms sem getur verid lykillinn til betri framtídar. Hann veitir theim athygli og umhyggju, smá oryggi frá thessum haettulega heimi, og ég tala nú ekki um faedi og hreinlaeti; Ad hafa adstaedu til ad thvo sér og fá heitan mat á hverjum degi!

Ég er svo glod ad svona margir fái taekifaeri til ad leita til thessa athvarfs. Thangad saekja 170 krakkar sem er frábaert... en audvitad mjog lág tala midad vid hvad thad eru margir krakkar tharna úti... sem maeta ekki í skólann, betla eda vinna allan sólarhringinn og hafa ekki kost á neinni fraedslu.

Mér hefur alltaf thótt sárt ad saetta mig vid barnathraelkunina eins og mér finnst thetta í rauninni vera... vinnandi born, á hvada tíma sólarhringsins sem er, hvar sem er... jafnvel á haettulegustu stodum baejarins. En allavega núna skil ég betur af hverju thau eru vinnandi, ástandid sem thau eru í... thad sem thau thurfa ad gera til ad lifa af.

Og ég get allavega gladst yfir thessu... thessu athvarfi – taekifaeri til ad losna úr thessum vítahring sem thau faeddust inn í.

Athvarf eins og thetta er ekki ríkisrekid. Thad er algjorlega hád fjárveitingum. Manitos Trabajando er til daemis haldid uppi med styrkjum frá trúarhópum á Spáni. Thad er líka einn hópur í Thýskalandi sem tekur sig til á hverju ári og safnar pening til ad senda theim.

Ég tók nidur e-mailid ef e-r skyldi vilja hafa samband:

manitos@speedy.com.pe

Fann mig knúna til ad láta ordid ganga. Thví ég sá ekkert nema gott vid thessa starfsemi og allir, jafnt bornin sem starfsfólkid, voru svo ánaegdir og gladir. Vonandi er einhver sem les thetta sem kannski stingur upp á vid fyrirtaekid sitt ad styrkja svona málefni. Hundradkallarnir skipta máli! Thú skiptir máli! Ekki bara ríku kallarnir med milljónirnar...

 

En hvernig lýst thér á Unnur... er thetta ekki nákvaemlega thad sem okkur langar ad gera í framtídinni. Láta gott af okkur leida og stofna athvarf. ¡Vonandi! Í rauninni tharf ekkert nema viljann... og ad hella sér út í verkid! J

 

Jamm thetta er ordid nokkud langt hjá mér, aldrei thessu vant... svo ég aetla ad leyfa Ninu Simona ad eiga lokaordid. Svo thid kennid henni bara um ef thid erud ordin threytt í augunum. Bara svona til ad minna okkur á hvad vid hofum thad rosalega gott. Thví vid getum í rauninni gert allt sem hún óskar sér í thessu lagi:

 

I wish I knew how
It would feel to be free
I wish I could break
All the chains holding me
I wish I could say
All the things that I should say
Say 'em loud say 'em clear

For the whole round world to hear
I wish I could share
All the love that's in my heart
Remove all the bars
That keep us apart
I wish you could know
What it means to be me
Then you'd see and agree
That every man should be free
I wish I could give
All I'm longin' to give
I wish I could live
Like I'm longin' to live
I wish I could do
All the things that I can do
And though I'm way over due
I'd be starting a new
Well I wish I could be
Like a bird in the sky
How sweet it would be
If I found I could fly
Oh I'd soar to the sun
And look down at the sea
Than I'd sing cos I know - yea
Then I'd sing cos I know - yea
Then I'd sing cos I know
I'd know how it feels
Oh I know how it feels to be free
Yea Yea! Oh, I know how it feels
Yes I know
Oh, I know
How it feels
How it feels
To be free

Allt er búid ad ganga eins og í sogu.

Thangad til í gaer. Fyrsta daginn í Lima. Aetladi ad reyna ad fordast Lima, en thar sem ég er ad ferdast med vinum mínum frá Piura fannst mér thad vera óhaett.

Veskinu mínu var stolid einhvern tímann í Ripley´s... útsmognu thjófar. Er ennthá ad reyna ad átta mig á thví hvad gerdist.

Samt ekkert allt of mikill missir thar sem thetta var myntubuddan mín, ein af thremur veskjum. Nota thessa sem tálbeitu í fremri hólfinu ef einhver kaemist í toskuna mína. Tops s/. 10 í henni, 200 íslkr. Thrjóturinn hefur ábyggilega fundid hana og stungid af... án thess ad gá í hitt hólfid thar sem passinn minn var, fullt af dollurum og sedlum í sólum. Svo thetta hefur virkad. Sakna hins vegar buddunnar. Med kvenkyns ofurhetjunum sem ég keypti í Skotlandi. Búhú!

Svo í somu búd ákvad hradbankinn ad éta kortid mitt! Mér var greinilega ekki aetlad ad verzla meira. Var vid thví ad missa mig í fatakaupum. Eins og H&M í Koben nema allt á 90% afslaetti!

Í sídustu viku var ég í Cusco. Adal túristastadur S-Ameríku, fraeg fyrir Inka minjar sínar. Rosalega fallegur stadur med ríka sogu, en einhvernveginn átti túristalífid ekki vid mig eins og ég hélt. Átti aediselgar stundir á interrailinu í sumar og hafdi thess vegna hlakkad til ad ferdast smá... en thad leid ekki dagur thar sem ég hugsadi ekki um hvad mig langadi aftur til Piura. Thad var svo kalt tharna og allt morandi í túristum. Thad var partý á hverju kvoldi á hostelinu mínu, vitlausir gringoar sem vissu ekkert um landid sem their hofdu verid ad ferdast í í mánud... hofdu heldur engan áhuga... nema hvad bjórinn og uppihaldid kostadi lítid. Svo var allt sett á svid. Allar gotur hreinar og logregluverdir á hverju horni, Perúbúar í thjódbúningnum til ad rukka tig um pening ef thú skyldir vilja taka mynd. Allt fyrir túristann!

Annars fór stadurinn ekkert allt of illa med mig. Leid bara svolítid eins og á Íslandi. Átti mér uppáhalds kaffihús thar sem ég hekk í marga klukkutíma, lesandi bók eda flettandi í blodum, thurfti ad klaedast ullarfotum og drekka te og kaffi. Labbadi út um allt, líka í rigningunni og fannst ég alltaf orugg. Og rosalega kósý ad sofa undir dúnsaeng Kynntist thremur aedislegum stelpum, einni fra Englandi og tveimur vinkonum frá Noregi, hitti líka frábaera íslenska stelpu sem var búin ad vera í Cusco í svolítinn tíma... svo ég hafdi thad voda gott. Saknadi bara spaenkunnar og lífsins mín í Piura.

Fer til Piura aftur á morgun og svo aetla svissnesku strákarnir ad leigja bíl og keyra nordur til ad tékka á strondunum. Fer til Ekvador á fostudaginn til ad fá nýjan stimpil í passann minn, og ég hugsa ad ég eydi páskunum á strondinni í Mancora... Chevere, no? Í 36 stiga hita

Gledilega páska elskurnar mínar!

Hver ljádi tímanum vaengi?

Thegar ég spurdi ommu mína ad thessu svaradi hún: ,,Nú Gud audvitad!”

Hvernig spyr ég?

Ég á eftir ad gráta mikid sídasta daginn minn hérna. Ég get ekki ímyndad mér hvernig thetta er fyrir AFS krakkana, sem eru hérna í ár, og mynda ábyggilega mun sterkari tengsl vid stadinn. Sterkari vinasambond eda odruvísi sambond, kunna málid upp á 10 og skilja thar af leidandi stadinn og menninguna betur...

Aetla ad aefa mig í naestu viku. Aetla ad leggja af stad í ferdalagum Perú, med nesti og nýja skó. Taka túristapakkann á thetta og gista á hostelum ásamt odrum ferdalongum í leit ad Búkollu. Ég kemst ekki upp med thad af fara heim án thess ad hafa kynnst meira af landinu. Perú er svo svakalega fallegt land og margt ad sjá og skoda. Legg í hann á midvikudaginn og ef tíminn vinnur med mér kem ég aftur heim til Piura í kringum 20 eda 21 apríl. Langar ad ná útskriftinni hennar Wendýar, sem er ad fá leikskólakennara réttindi. Annars er thetta dágód vegalengt svo thad gaeti verid ad ég thurfi heildan mánud í thetta ferdalag.

Annars er ég ordin von thví ad vera ad missa af einhverju...

Hulda og Sigga, innilega til hamingju med afmaelid um daginn. Vonandi vitid thid hvad ég hugsadi vel til ykkar og vildi vera med ykkur!

Og baráttu kvedjur til Dóra og hinna raedusnillinganna í Morfíslidi MH. Thetta verda horku úrslit sem er líka omurlegt ad missa af!

 

Thad er allt jafn gott ad frétta af mér. Krakkagullin mín eru alltaf jafn yndisleg. David tharf reyndar ad fara í adgerd thar sem naflinn hans er svakalega útstaedur og ef ekki er gert neitt í thví heldur hann bara áfram ad staekka og staekka sem getur verid lífshaettulegt fyrir hann. Thetta er kvilli sem er vel thekktur hjá bornum, en málid er ad thad er enginn til ad borga fyrir svona adgerd. Hún kostar um s/. 1000. Svo var ég ad komast ad thví ad Ana, heyrnalausa stelpan sem ég vinn med, er ekki alveg heyrnalaus heldur nemur mjog hávaer hljód og hvelli... svo heyrnartaeki gaetu hjálpad henni heilan helling. En thau kosta s/. 2000 á hvort eyra fyrir sig.

Já thví meira sem madur skilur tungumálid thví meira skilur madur ástandid. Thad er ótrúlegt hvad allar stelpurnar á Santa Rosa eiga vid einhvers konar vandamál ad strída. Og oll af mismunandi toga.

En vid hverju bjóst ég... Thad er ástaeda fyrir thví ad thaer búa á hogar-heimili!

Mér lídur eins og algjorum hraesnara ad thykjast ekkert geta gert fyrir thessi grey, en eiga sídan eftir ad eyda ábyggilega í kringum s/. 4000 á thessu ferdalagi mínu, kaupandi álíka brádnaudsynlega hluti eins og skartgripi og hengirúm. Forgangsrodin manns getur verid svo brenglud stundum... Ae nú lídur mér illa.

 

 

Thessi helgi er samt búin ad vera frábaer, svo ég taki nú u-beygju til ad gera faersluna adeins gladlegri fyrir ykkur. Á fostudaginn voru útgáfutónleikar vina minna í reggae-bandinu. Hafdi ekki hugmynd ad their vaeru svona gódir og stórt númer. Tónleikarnir voru á stad sem ég myndi líkja vid Nasa á Íslandi, og heppnudust svakalega vel. Fékk VIP passa, hjálpadi til vid ad selja diskana og naut thess ad vera merkileg á medan tónleikunum stód, á besta stad á pallinum á annarri haed. Svo var fiesta eftir á. Dansad í rigningunni thar sem thad var ekkert thak yfir dansgólfinu. J

Svo á systir mín afmaeli í dag (sunnudagur), 21 árs skvísan, svo vid vorum í partýgírnum á diskótekinu í gaer. Komst upp med thad ad taka thaer myndir sem ég vildi ádur en oryggisvordurinn benti mér á ad thad vaeri bannad. Vissi thad reyndar fyrirfram, en ég verd ad eiga myndir af diskótekunum! Sonnunargagn: ,,Sko bara, ég er ekki ad ljúga... strákarnir í Perú kunna allir ad dansa!”

Aetla ad reyna ad vera dugleg ad blogga á ferdalaginum mínu um landid. Get samt ekki lofad neinu. Kannski fáid thid bara alsherjar ferdasogu-blogg í maí...

Thá eru samt bara tvaer vikur í ad ég komi heim.

Ussussuss hvad tíminn flýgur!

Já madur er alltaf ad baeta vid í gullkornasafnid. Vid mamma vorum ad tala um fíkniefni og ég aetladi ad segja ad mér dytti ekki í hug ad prófa svoleidis thar sem ég vaeri hraedd vid eiturlyf. ,,¡Tengo mierda!”, segi ég án thess ad átta mig á villunni. ,,¡Agústa!”, segir mamma og ég flýti mér ad breyta setningunni... ,,Ay, no, tengo ¡mierdo!”... ,,Agústa, ¡no! ... ¡miedo!”.

 

Svona er thetta. Ég er á tví stigi ad ég er farin ad rugla ollum ordum saman. Tala mun haegar og hikandi núna thar sem ég tharf ad vanda mig mikid til ad fordast svona skommustulegar villur. Thetta er alveg svolítid erfitt... Allar thessar sagnir, tala nú ekki um thaer óreglulegu, í thátíd, framtíd, bodhaetti, lýsingarhaetti. Ae ae ae. En ég laeri, poco a poco.

 

Thad er smá sofnun í gangi fyrir Hogar Santa Rosa. Thad gledur mig svakalega hvad fólk, sem fréttir hvar ég er ad vinna, vill styrkja mig. Íslendingar, Perúbúar og ferdamenn sem ég hef kynnst. Thrátt fyrir ad allt sé frekar ódýrt hérna, getur alveg munad um hundrad kallinn.

Hérna er reikningsnúmerid mitt fyrir thá sem voru búnir ad bidja um thad:

0323-26-12022 og kennitalan mín er: 121186-2259

Brýnasta naudsyn er sérstakt mjólkurduft handa David og bleyjur. Svo aetla ég ad kaupa snud handa Jesús og Rósítu thar sem thau eru ad taka tennur og bíta í allt og alla. Og nýjan stól sem thau eru motud í. Thessi gamli er stórhaettulegur ordinn!

Ég var rosalega vidkvaem í gaer. Tók allt svo inn á mig. Hluti sem ég aetti ad vera búin ad venjast, thar sem their eru daglegt braud. Í bladinu stód ad 6 daga gamalt barn hefdi fundist í ruslinu á fostudaginn. Thad var skilid eftir nakid í innkaupapoka. Unginn var tekinn á spítalann hid snarasta, en ekki er vitad um orlog thess svo ad stoddu.

Ég fór á markadinn med Steffý, og á leidinni heim sáum vid konu sem lá upp vid húsvegginn vid hlidina á Santa Rosa. Hún var alls nakin med adeins lítid lak eda eins konar tau til ad skýla sér. Samt sást í hennar vidkvaemustu parta thegar hún bylti sér í hitanum. ,,Don´t look!”, sagdi Steffý, og ég leit undan skommustulega. Sídan gleymdi ég henni, eins og madur á til ad gera thar sem vid erum ekki gerd til ad bera allar heimsins sorgir á herdum okkar. Á leidinni heim í mótótaxanum sá ég hana aftur. Ég hugsadi um mangóid og s/. 10 sedilinn sem ég var med í toskunni. Ae hvad mig langadi ad gefa henni thessar fábrotnu eigur mínar... Ef bara ég vaeri ekki á hradferd í mótótaxanum...

 

 

Hvad ef ég hefdi verid fótgangandi? Hefdi ég tha gengid upp ad henni, vakid hana med poti og bjagadri spaenku og gefid henni thessa rausnalegu gjof? Til thess eins ad lítillaekka hana enn frekar fyrir framan allt fólkid á gotunni og á markadinum á móti. Ýta undir skomm hennar og blygdunartilfinningu. Thad vaeri thad... Heimski útlendingur sem átt thad allt of gott!

Madur labbar fram hjá betlurum og solumonnum. 3 ára krokkum sem kunna varla ad tala en eru sendir af foreldrum sínum til ad betla. Líka fyrir utan diskótekid kl. 04 um nótt!! Madur ber hjartad utan á sér um stund og fellur tár. En gleymir sídan ollu jafnódum. Eda lokar hreinlega augunum og labbar hradar framhjá ollum theim bágstoddu sem madur vill samt svo hjálpa. En hvernig? Hvad getur madur gert? Madur gaeti aldrei gefid nóg, gert nóg.

Eda hvad?

Stórt er spurt. Hvad finnst ykkur?

Thad brennur svo mikid á mér ad ég á erfitt med ad byrja. Hingad til hafa bloggfaerslur mínar verid heldur langar og óhnitmidadar, en mig langar bara svo ad deila ollu med ykkur. Ég bidst fyrirfram afsokunar, en ég hugsa ad thessi faersla muni slá oll met...

Um sídustu helgi baettist vid í barnahópinn minn. Lítill drengur, sex vikna gamall. Ekki nóg med thad ad sex vikna gomul born séu lítil og brothaett, en David faeddist tveimur mánudum fyrir timann. Hann er minni heldur en upphandleggurinn minn. Um 1.6 kg. Aetla ad reyna ad baeta vid myndum sem fyrst svo thid getid séd hann J.

Hann kom til Hogar Santa Rosa á laugardaginn ásamt hópi bladamanna. Fyrirsognin ad fréttinni, sem birtist í dagbladinu daginn eftir, var: Spítalinn til Hogar Santa Rosa. Hann hafdi nefnilega verid yfirgefinn á spítalanum strax eftir faedingu. Ég er mjog fegin ad mamman skildi hann eftir thar í stadinn fyrir ad henda hann út med ruslinu, en thad eru thví midur orlog margra hvítvodunga. Hundarnir sýna enga miskunn og já... ég get ekki skrifad thad. Ég veit samt um tvo born sem voru svo heppin ad vera fundin, og komid fyrir á Santa Rosa, ádur en hundarnir komust í thau. Ímyndid ykkur, annad barnid var í svortum plaspoka og hitt í pappakassa.

Thad eru ýmsar ástaedur fyrir ad foreldrarnir gera thetta. Módirin er portkona, of ung eda fátaek. Pabbinn eda jafnvel bádir foreldrarnir eiturlyfjafíklar eda alkóhólistar. Og eflaust fleiri ástaedur... Thad kom fram í bladagreininni ad mamma Davids er bara 22 ára og veik á gedi og pabbinn alkóhólisti. Litla skinnid.

Mikid er ég glod ad hann á eftir ad alast upp í oruggu og gódu umhverfi. Ég er algjorlega búin ad taka ástfóstri vid honum. Er sannfaerd um ad hann thekkir roddina mína núthegar, kannski ekki erfitt thar sem ég syng fyrir hann á íslensku, en thad er sannad ad ungaborn heyra muninn thegar skipt er um tungumál. Hann bregst bara svo svakalega vel vid thegar ég syng fyrir hann ,,Dvel ég í draumaholl...” svo ég aetla ad halda thví áfram, sama hversu undarlegt thad hljómar. J

Takmarki mínu med thessari ferd er algjorlega nád. Ad láta eitthvad gott af mér leida, thad var draumurinn. Mér var alveg ljóst ad ég vaeri ekki á leidinni ad uppraeta fátaekt og spillingu, en thad ad geta framkallad bros og hlátur, gódar minningar hjá thessum elskum... um thad snýst thetta. Ég gerdi mér grein fyrir thessu thegar ég horfdi yfir krakkahópinn einn daginn thegar vid vorum oll úti ad leika okkur. Flestir krakkarnir voru med vinabondin mín, einhverjir voru ad sippa, adrir ad húlla, lita, spila volley, korfu eda sparka í bolta. Og thau muna ennthá 10-20 thótt nunnurnar séu búnar ad taka í burtu límbandid sem afmarkadi reitina. Ég man ekki einu sinni hvernig thau léku sér ádur en ég keypti thetta dót. Gaeti ekki ímyndad mér daginn án thessara hluta. Ég tharf ekki annad en ad taka einhvern í kleinu eda snúa í hringi á hvolfi, standa á hondum eda kenna leiki eins og verpa eggjum eda sippubands leiki...

Mikid vard ég glod thegar ég fékk mail frá fraenkum mínum sem vildu ólmar hjálpa til. Audvitad vaeri yndislegt ad fá sendan pakka, thad gaeti bjargad deginum hjá einhverjum. Og um thad snýst gódverkid... ekki satt?

Thaer vilja hjálpa mér ad hjálpa. Ég hef aldrei skilid jafn vel og núna hversu mikilvaegt thad er ad styrkja hjálparsamtok eins og UNICEF, Rauda krossinn, Amnesty Internacional o.fl. Fyrst thad litla sem ég er ad gera (sem er í rauninni bara ad vera tharna) getur skipt einhverju máli, hvad thá theirra starf. Ef thid eigid bágt med ad ímynda ykkur líf med takmorkudum leikjum og leiktaekjum eins og hjá mínum krokkum, hvad thá líf án húsaskjóls, naeringu og hreinlaetis?

Thannig ad fyrir thá sem mér tókst ad vekja til umhugsunar og vilja líka hjálpa til thá bendi ég á heimasídur nokkurra samtaka thar sem er haegt ad skrá sig núthegar. Thad eru allt of margir munadarleysingjar og adrir bágstaddir í heiminum sem eru ekki jafn heppnir med heimili eins og krakkarnir á Santa Rosa. Hehe... eda hafa íslenska stelpu hjá sér sem dekrar óhóflega vid thau J En jú audvitad er ykkur samt frjálst ad senda mér gjafir sem ég kaemi til skila, thad er mjog fallega hugsad!

Sídasta fostudag fór ég í dagsferd med nunnunum. Thar sem vid aetludum ad leggja af stad klukkan 04:30, thá gisti ég tharna sem var afar áhugavert. Santa Rosa á 3 hektara landsskika í 2 ½ tíma fjarlaegd frá baenum og thangad var ferdinni heitid. Thar eru maís- og adrar baunaplontur, kakó plantan, sykurreyr, avokado-, límónu-, appelsínu-, banana tré og fleiri tré og adrar plontur sem ég kann ekki skil á. Verk dagsins var ad gródursetja maís.

Mikid er thetta erfid vinna. Ad vera adgerdalaus í hitanum er nógu erfitt, hvad thá ad vera ad gródursetja med hondunum og slást vid illgresi med prikum yfir heitasta tíma dagsins. Thad var samt svo fallegt ad sjá hvernig allir tóku thátt og hjálpudust ad. Algjor samvinna. Nunnurnar og stelpurnar eru ein stór fjolskylda. Tharf líka ad baeta vid myndum úr ferdinni med smá ferdasogu. Myndasídan mín er bara eitthvad leidinleg í augnablikinu...

Já, thad er heldur mikid búid ad gerast sídan ég skrifadi sídast. Svona gerist thegar netid hjá manni bilar...

Thad flutti inn stelpa frá Thýskalandi, Steffý, sem er líka 20 ára. (Jä ok, hún er einu ári eldri thar sem ég er ekki ordin tuttugu...) Hún aetlar ad búa á Santa Rosa í 2 vikur, en hún hefur verid ad ferdast ein um mid- og sudur Ameríku sídan í desember og fer heim í júlí. Vid erum ordnar gódar vinkonur. Hún hjálpar stelpunum vid matseldina eda tiltekt yfir daginn, eda fer med Señor ad saekja mat eda adra hluti sem fólk er ad gefa okkur. Í gaer keyrdu thau allan daginn til ad saekja 18 lítra af soja olíu. Svakalega vegalengd. Venjulega fá thau samt líka hrísgrjón.

Í kvold aetlum vid systurnar og nokkrir vinir ad bjóda henni med okkur á diskótek. Sídan faer hún ad gista heima hjá mér thar sem allir eru longu sofnadir kl. 22 á Santa Rosa. Hún má ekki fara frá Piura án thess ad hafa kynnst diskótekunum!!

Í sídustu viku voru lokapróf í háskólanum og svo fiesta. Eftir munnlega prófid forum vid oll út ad borda. Núna legg ég odruvísi merkingu í ,,út” ad borda thar sem vid vorum bókstaflega ,,úti” ad borda. Grillid var undir berum himni ásamt ollu odru. Hvad gera thau eiginlega thegar thad fer ad rigna? Eftir matinn forum vid á karoke bar. Algjor snilld! Hvad er thad eiginlega med thessa stráka frá Perú? Ekki nóg med thad ad their kunna ad dansa, heldur syngja their líka. Og eru ekki feimnir vid thad. Ég thurfti ad sitja á mér ad taka ekki Alanis Morisette atridid mitt eins og í Skotlandi. Thad hefdi ekki fallid í kramid thar sem oll login voru gamlir spaenskir slagarar. Kennarinn tók samt Queens smell sem var algjor snilld! Frábaer hópur! Sídan var dansad inn á milli svo thetta var jafnvel skemmtilegra heldur en á diskóteki...  Hlakka til thegar skólinn byrjar aftur. Núna er orstutt sumarfrí fram ad midjum mars eda byrjun apríl. Thad er fínt, thar sem ég get algjorlega einbeitt mér ad Santa Rosa. Santa Rosa er líka barnaskóli eda heimavistarskóli en skólinn byrjar tharnaesta mánudag. Stelpur sem hafa verid í sumarfríi eru farnar ad týnast inn aftur og kennararnir ad undirbúa starfid. Vinnan mín gaeti breyst orlítid, thar sem enskukennarinn er búinn ad bidja mig um ad hjálpa sér og nunnan sem sér um leikskólakrakkana líka. Mikid hlakka ég til!

Er komin med einka-mótótaxíbílstjóra. Thad er mjog gott. Hann saekir mig fyrir og eftir vinnu og fyrir og eftir kennslu og ef ég bid hann um ad vera á einhverjum stad einhvern tímann. Get líka alltaf hringt í hann. Munar rosalega miklu ad geta treyst bílstjóranum sínum...

Sídan er kosningabaráttan á fullu. Thad eru 24 frambjódendur í forsetann eftir ad 3 drógu til baka frambod sitt. Slatti! Thar af 3 konur. Thad gledur mig ad segja frá thví ad einni theirra er spád 1. saeti. ÁFRAM STELPUR! Ísland, Chile og vonandi Perú... Hvada fleiri lond hafa haft kvenkyns forseta? Tharf ad googla thad vid taekifaeri... J Mig langar líka ad kjósa! Hef aldrei kosid ádur... Hérna er skylda fyrir alla sem eru ordnir 18 ára ad kjósa. Annars tharf ad borga HÁA sekt. Meira ad segja their sem eru í útlondum, eins og kaerasti Wendýar sem er núna á Ítalíu, eru líka skyldugir til ad kjósa!

Jaeja, thetta er ordid gott í bili.

Látid gott af ykkur leida og skráid ykkur hérna:

https://secure.unicef.is/

http://redcross.is/forsida/eg%5Fvil%5Fstydja%5Fstarfid/

http://www.raunvis.hi.is/~robmag/ai/

Ástarkvedjur,

Gudrún Ágústa

Sérstakar ástar- og saknadarkvedjur til afmaelisbarns dagsins... Elín mín thetta lag er tileinkad thér:

            Cumpleaños feliz

            cumpleaños feliz

            te deseamos Elín

            cumpleaños feliz.

Ae hvad ég elska vinnuna mína. Sumum thaetti kannski 10 tíma kauplaus vinnudagur algjort brjálaedi, en ég lít engan veginn á thad thannig. Ég er tveggja barna módir og á rosalega stóran systkinahóp. Reyndar meira ad segja systrahóp. Thad vill svo til ad vid systkinin ásamt ungvidum mínum búum í gudshúsi undir yfirumsjón nunna. Thaer eru samt voda gódar. Ekkert strangar og uppeldid mjog frjálst. Helst til of frjálst og vid systur eigum thad til ad vera frekar thar sem enginn hefur verid til stadar til ad kenna okkur muninn á réttu og rongu ásamt helstu mannasidum. Á hinn bóginn erum vid hardari af okkur heldur en adrir krakkar og mun ábyrgari. Vid eldum og tokum til, gongum nánast í oll húsverk frá fimm ára aldri.

Thad er raes kl. 4:45 á hverjum morgni. Klukkan 5:00 eru morgunverk eda onnur vinna, kl. 6:00 thvottur og undirbúningur fyrir skólann. Morgunmaturinn er kl. 6:30 og skólinn byrjar kl. 7:00. Hann er alveg fram ad hádegismat sem er kl. 14:00. Kl. 14:30 er tiltekt, kl. 15:00 ýmis skylduverk og hinn langthrádi leiktími er kl. 17:00. Kvoldmaturinn er kl. 19:00 og háttatími kl. 20:00.

Um helgar er samt enginn skóli. Thá fáum vid ad sofa til 6:00, meira ad segja 7:00 á sunnudogum. Annars eru helgarnar svipadar nema fleiri skylduverk eins og ad strauja búninginn okkar, laera kristinfraedi og fara í messu. Núna erum vid í sumarfríi og thá er helgi á hverjum degi! J

Vinnan mín felst fyrst og fremst í thví ad vera bara ég. Ég hugsa um litlu krílin ásamt annarri konu sem vinnur tharna frá 8:00-16:00. Hún er svakalega gód og kaemist alveg upp med thad ad vera mamma theirra. Hún er samt líka med yfirumsjón yfir aettleidingarferlinu og er thví oft mjog upptekin. Thá hjálpar mér mállaus stelpa, `82 módel, sem einnig býr á heimilinu. Hún heitir Ana og okkur semur mjog vel. Fyrsti dagurinn minn var samt ansi skrautlegur. Thá var ég ein med litlu krílunum og Onu og samskiptin voru ansi bjogud. Ég kann voda litid í spaenskunni, hvad tha perúsku táknmáli. Laerdi thó ad stafa nofnin okkar og táknin fyrir nokkur lond. Perúskt táknmál er annars mjog svipad íslensku táknmáli, th.e.a.s. stafrófid.

Ég er svo fegin ad hafa reynslu af ungabornum eftir oll thessi systkini. Takk mamma. Thetta kom mér ad gódum notum fyrsta daginn minn. Ég er reyndar ekki von taubleyjum, en thad er sama adferdin. Svo var thad bara ad leika vid thau og syngja íslensku barnalogin. Og audvitad romsur eins og ,,Amma var ad prjóna sokka...” og fleira. Er líka farin ad raula spaenskar barnavísur sem Señora er alltaf ad fara med.

Thrisvar í viku forum vid med krakkana í thjálfun út í bae. Ég hef aldrei verid jafn smeyk eins og á thridjudaginn, á leidinni thangad í bílnum. Vid sátum frammí med krakkana í fanginu, enginn í belti eins og venjulega í thessari haettulegu umferd. Ég fór med baenirnar mínar alla leidina. Ég hafdi ímyndad mér ad thjálfunin vaeri eins konar idjuthjálfun en í rauninni var thetta sjúkrathjálfunar- og endurhaefingarmidstod. Rosita er ordin níu mánada en spyrnir voda lítid med fótunum og dregur sig áfram med hondunum í stadinn fyrir ad skrída. Leikfimisaefingar fyrir ungaborn er med thví saetasta sem ég hef séd.

Jesús litli er kominn med fjolskyldu. Mikid vard ég glod thegar ég sá fjolskylduna í gaer. Ég hitti mommu hans, pabba og systur. Thau búa í gotunni minni og skutludu mér heim eftir vinnu. Sogdu ad ég maetti koma í heimsókn hvenaer sem ég vildi. Aedisleg fjolskylda. Thau eru oll feitlagin og hamingjusom, alveg eins og litli labbakútur sem er algjor bolla. Hann á eftir ad passa vel inn á heimilid. Thví midur er aettleidingarferlid langt og leidinlegt og thad er ekki á hreinu hvenaer hann faer ad flytja inn á nýja heimilid. Thangad til faer hann ad vera hjá mommu Ágústu. Ae thessi blessudu skinn fara alveg med mig. ,,¡Agústíta, te quiero!”

Ae hvad mig langar ad dekra vid thessar elskur. Aetla ad fara á markadinn á morgun og kaupa bolta. Thad eru tveir boltar tharna, bádir sprungnir. Annars eru korfuboltakorfur, leikgrind og rennibraut. Langar líka ad kaupa litabaekur, sippubond og litad límband til ad búa til París, 10-20 og KING´s voll. Held ad ég kaemist ekki alveg upp med thad ad kríta á jordina. Thad rignir mjog sjaldan og thad vaeri vesen ad afmá krotid.

Í dag var ég ad kenna einni 7 ára ad hjóla. Thad gekk mjog vel midad vid ad baedi hjólin voru algjorlega loftlaus.

Ég er algjorlega gengin aftur í barndóm. Eda kannski yfirgaf ég aldrei aeskuna...

PS: Baetti vid nokkrum myndum af krokkunum. Jesús er í kringum 6 mánada og Rosíta um 9 mánada. Thetta er áaettladur aldur. Thad tharf ad gefa flestum bornunum afmaelisdag thar sem thau koma á heimilid med litla sem enga fortíd. Litlu greyin. Thad vard allt brjálad thegar stelpurnar sáu myndarvélina. Ég var dregin út um allt... ,,Mynd af mér hérna..." ,,Mynd af mér og vinkonu minni hérna..." Thaer kunna sko alveg ad pósa!

... got to be true to myself, got to be true to myself... trallalallala! 

Já, lífid mitt hérna á engan veginn ad vera venjulegt. Ég helt ég vaeri komin med frekar venjulega vinnu vid kennslu í háskólanum hennar Tatýar (litlu systur), en sá skóli er midstod fyrir tungumálanám. Leist vel á thad ad adstoda vid enskukennslu nokkrum sinnum í viku, eins og ég geri í einkarekna háskólanum thar sem Wendy laerir ensku. Fínt á kvoldin ef ég hef tíma, allavega thar til ég finn eitthvad annad ad gera. Vinnudagarnir tveir hafa samt heldur betur verid med odru móti.

Í fyrradag var fyrsti vinnudagurinn. Thad sem mér var falid ad gera var ad labba á milli kennslustofa thar sem enskukennsla var í gangi. Mér var gefin mappa med dómarablodum og átti ég ad fylgjast med kennslunni og gefa kennurunum stig frá 1-5, fyrir m.a. speaking, listening, writing, motivation, teacher-student relationship, methods etc. Svo átti ég ad funda med skólastýrunni og kennurunum og benda theim á hvad maetti fara betur. Ég átti sem sagt ad kenna kennurunum ad kenna, en ekki vera til halds og trausts í tímum. Ég á ennthá bágt med ad skilja thetta.

Í gaer var ég sett í allt odruvísi vinnu. Ég átti ad leika í mynd. Thad sem mér tekst ad koma mér í! Ég átti engan veginn heima tharna. Senan gerdist í skólastofu thar sem ég sat ásamt perúsku nemendunum. Umfjollunarefnid var ,,Af hverju enska er mikilvaeg”. Thegar ég fyrst áttadi mig á thví ad ég átti ad vera med í eins konar auglýsingu fyrir skólann samthykkti ég thad alveg thar sem ég myndi snúa baki í myndavélina og thyrfti ekkert ad tala. Jújú, ekkert mál. Thar til myndavélinni var beint ad okkur krokkunum. Madurinn gekk rodina og krakkarnir komu med innleg af hverju enska vaeri mikilvaeg. Ég fékk ekki thannig spurningu. Hann tók persónulegt vidtal vid mig. ,,Hvad heitirdu? Af hverju ertu í Piura? Hvad langar thig ad gera í framtídinni? Hvernig líst thér á skólann?”... Ég var hormung, enda var thetta algjorlega útúr kú. Ég var illa til hofd og hikstandi, algjorlega óundirbúin. Eins gott ad thetta verdi ekki med í auglýsingunni. Langar ekkert ad sjá sjálfa mig í sjónvarpinu. ,,You will be famous!” sagdi sonur skólastýrunnar sem ég hafdi vingast vid á medan upptokum stód. Nei takk! Ég fae naega athygli hérna eins og er, fyrir ekki neitt. Thad er hvergi haegt ad fela sig, thrátt fyrir ad thetta sé 1.5 millj. manna baer.

Thad sem ég geri í háskólanum hjá Wendý er adallega ad leyfa krokkunum ad aefa sig í ad tala ensku. Í gaer var ég adal kennsluefnid ásamt grísnum Babe sem tók vid af mér. Ég stód fyrir framan bekkinn og lét thau spyrja mig spjorunum úr. Og spurdi thau á móti til ad aefa samtalsformid. Thad bregst samt ekki ad ég fer alltaf jafn mikid hjá mér thegar ég á ad standa fyrir framan bekki, sérstaklega thegar thad koma svona spurningar eins og ,,Do you have a boyfriend?”

Mér lídur samt svakalega vel. Er búin ad venjast matarvenjunum; ad borda allt of mikid kl. 14, sitja svo vid matarbordid í klukkutíma, spjallandi vid hina fjolskyldumedlimina. Gaedastund fjolskyldunnar! Af hverju er ekki svona á Íslandi? Thad koma allir heim úr vinnunni á thessum tíma. Thá er lang heitast, flestar búdir loka og margir fá sér kríublund. Mín fjolskylda er samt ekki ekki daemigerd perúsk fjolskylda. Ekki med húshjálp og tekur ekki síestu. Oft sinnir hún flestum erindum á thessum tíma dags, eins og ad fara á markadinn eda nidur í bae. Stundum tokum vid thví samt rólega og lesum bók eda horfum á sjónvarpid. Thá er gott ad dotta. Kapalsjónvarp er samt stórhaettulegt! Ég er mjog fegin ad thad sé bara eitt sjónvarp á heimilinu sem er inni í mommu herbergi.

Ég er líka búin ad venjast thví ad vera alltaf inni á skónum, ad mjólkin sé í dós eda poka og útivistabanninu. Mér finnst thetta útivistabann bara svolítid skemmtilegt. Ég er búin ad fara á nokkur stefnumót sídan ég kom hingad. Ég kalla thau stefnumót, thar sem thad er mjog formleg athofn og svolítid vesen ad fá mig til ad fara til daemis í bíó eda út í klukkutíma gongutúr. Thad er hringt heim og allt fer í gegnum mommu mína. Sá, jafnvel sú, sem er ad bjóda mér út talar vid mommu af mikilli virdingu, thau koma sér saman um hvenaer ég verdi sótt, hvad verdur gert, med hvada fólki og hvenaer og hvernig ég komi sídan heim. Algjor snilld! Um helgar thegar ég fer út ad dansa á ég ad vera komin heim á slaginu thrjú, en sídustu helgi thegar ég fór med Wendý, máttum vid vera til hálf fjogur. Mamma er samt mun strangari vid hinar daeturnar sínar. Theim er stundum ekki leyft ad fara út ad dansa einu sinni. Og thaer eru 21 og 24 ára!

Fólk býr heima eins lengi og thad vill, og flestir vilja búa heima sem lengst. Flestir flytja ekki út fyrr en med maka sínum eftir brúdkaup. Ég held ad thad sé óhaett ad segja ad Perúanar séu einstaklega heimakaerir. Fjolskyldubondin eru svakalega sterk. Ég hef komist ad thví ad fjolskyldan skiptir theim líka svona miklu máli thar sem ekki alltaf er haegt ad stóla á vinina. ,,Stelpur ljúga og stinga mann í bakid!” sagdi systir mín mér. Thad er ekki erfitt ad sjá muninn á ekta og óekta vináttu hérna, eins og folsudu peningunum. Thegar systir mín á afmaeli í mars verdur fiesta hérna heima. Thremur manneskjum er bodid; mommu, Wendý systur og mér. Mikill matur, mikid skálad og drukkid en engar gjafir og engir vinir. Fjolskyldubondin eru líka oft ástaedan fyrir thví ad fólk ferdast aldrei. Kennari systur minnar sagdi ad hana langadi gjarnan ad ferdast, en thar sem hún faeddist ekki med vaengi gaeti hún engan vegin flogid úr hreidrinu. Hún er vel ordin thrítug.

Mikid er ég glod ad eiga vini sem ég tel til fjolskyldunnar minna!

Á morgun fer ég í vidtal til nunnanna sem sjá um munadarleysingjarhaelid fyrir stelpur. Ég er mjog bjartsýn! Langar svakalega ad hjálpa til thar. Vonandi byrja ég svo í naestu viku.

¡Hasta luego!

Nú er fyrsta almennilega helgin mín lidin. Var nefnilega veik sídustu helgi svo hún er ekki talin med. Vid thurfum ad gera málamidlun ef thid viljid fá mig aftur heim í maí. Thad eru alveg hreinar línur á thví!

Á fostudagskvoldid fór ég út ad dansa med litlu systur (´85 módel) og kaerastanum hennar. Hann var med VIP mida svo vid fengum ókeypis inn. Fyrir tólf er spilud róleg tónlist (samt med smá sveiflu tví thad er ekki til róleg tónlist hérna eins og vid thekkjum, sbr. Bítlalogin á spaensku), fólk drekkur og spjallar saman. Týpískt fyrirpartý nema bara á discótekinu sjálfu. Sídan um eda eftir tólf fyllist dansgólfid. Salsad er monnum í blód borid og mér tókst ágaetlega ad blekkja fólk um ad ég kynni ad dansa. Ég dansadi (eda sveifladi mjodmunum eins og hin) af mér rassinn, sem er ágaett thví mér líst ekkert á thad ad thad sjáist á mér hvad maturinn hérna er gódur.

Laugardagskvoldid var svipad nema hvad ég for á annad discótek med Wendy, stóru systur, og vinkonu hennar. Thad var jafnvel enn skemmtilegra. Thad var reyndar svakaleg rod inn á stadinn thegar vid komum thangad, en oryggisvordurinn sá mig og dró mig ásamt stelpunum í gegnum mannhafid og hleypti okkur inn. Ég skammadist mín ekkert smá mikid fyrir ad vera VIP fyrir ekki neitt... en ég var búin ad segja ykkur frá útlendingadýrkuninni... Vid sátum med fullt af vinum Wendyar, morgum hverjum frábaerum krokkum. Thad var dansad og dansad og vid vorum alltaf ad skipta um dansherra sem var bara gaman. Thad er mjog lítid um ad fólk dansi í hópum eins og heima og oftast er madur í porum, stelpa og strákur. Ég er ad segja ykkur thad, á fimmtudags-, fostudags- og laugardagskvoldum á ég eftir ad stunda diskótekin. Thetta er engu odru líkt!

Ég kynntist mjog áhugaverdum strák í gaer sem er kvikmyndagerdamadur. Hann gerir adalega stuttmyndir og heimildarmyndir. Vid áttum mjog gott spjall um ástandid hérna í thridja heiminum, eins og hann kalladi thad sjálfur, og ég hlakka til ad sjá myndina sem hann er ad taka upp hérna nálaegt. Pabbi hans er yfirlaeknir á einhverri deildinni á spítalanum hérna í Piura og aetlar ad athuga hvort hann geti ekki fundid vinnu fyrir mig. Annars hef ég engar áhyggjur af vinnu, thví svo virdist sem margt sé í bodi. Annars aetla ég ad halda áfram ad laera spaenskuna betur fyrst.

Ég er búin ad vera í hradferd í spaenskunni. Er langt á undan sjálfri mér og er ad glíma vid texta úr Mundos 2 sem innihalda sagnir í framtíd og núlidinni tíd. Mér liggur bara svo á ad laera. Mamma segir ad ég hafi laert mjog rápido, enda er ég ad leggja mig 100 % fram. Mér til mikillar ánaegju sé ég líka núna muninn á folsudum peningum og ekta. Nú tharf ég bara ad laera ad sjá muninn á raudri papríku og chillí, ádur en ég finn muninn... Ae, ae, ae!!

Hef frá svo morgu ad segja, en hef ekki meiri tíma í bili. Erum ad fara ad hitta kvikmyndargerdamanninn...

Mucho amor,

Agústa

... og ekki vottar fyrir menningarsjokki!

Á heldur ekki von á thví. Er frekar fljót ad adlaga mig. Suma hluti tharf reyndar ad venjast. Hérna ríkir mikil fátaekt og skiptingin milli ríkra og fátaekra er svakaleg. Mikid er af bágstoddu fólki úti á gotu, a ollum aldri. Útlendingar og annad fólk sem virdist á einhvern hátt efnad faer engan frid fyrir betlurum og solumonnum. Mér finnst samt skondid ad sjá solumennina sem standa fyrir utan bíóid, fimm eda fleiri, seljandi bíómyndirnar sem verid er ad sýna í bíóinu...

Thad eru rimlar fyrir ollu. Stundum eru rimlar i stadinn fyrir glugga, eda i loftinu i stadinn fyrir thak. Og sjoppurnar eru líka víggirtar svo ef thig vantar eitthvad úr sjoppunni bydur thú um thad i gegnum rimlana. Mér thykir alltaf sárt ad sjá uppstoppud dýr. Hér eru ásamt fuglunum, sem er kannski algengt, edlur og hundar uppstoppadir. Flokkuhundar eru nefnilega úti um allt. Svo tharf líka ad venjast poddunum. Mér finnst kakkalakkar og stórar poddur skárri heldur en thaer minni sem hafa tilhneigingu til ad borda mig... Svo búa ledurblokur í trjánum... búúúúú...

Sú litla náttúra sem er hérna er oftast spillt. Thad eru ruslahaugar út um allt og ef thad leynast runnar í sandinum thá sjást their varla fyrir rusli sem er mjog midur.

Umferdin er frekar brjálud. Okumennirnir keyra eins og their vaeru á svigskídum, adallega til ad fordast holurnar í malbikinu. Their keyra líka á flautunni og eru rugladir í framúrakstri. Ég lenti ádan í threfoldum framúrakstri. Algjor klikkun thar sem gatan er bara gerd fyrir tvo bíla hlid vid hlid! Thetta samfélag er ekki fyrir stressad fólk.

Ég er svo róleg ad thad er nánast ótrúlegt. Thad er steikjandi hiti og ég er alltaf skítug og med sand í hárinu (thetta er nú einu sinni eydimerkurbaer). En thad fer ekkert í taugarnar á mér.

Ef eitthvad fer í taugarnar á mér thá er thad ef brotid er á persónu minni. Sumir eru nefnilega thad throngsynir ad sjá mann adeins sem gringu (hvítingja) sem er heilalaus og á allt of mikid af pening. Tala nú ekki um bricheros sem nota gringur sérstaklega... En ég kannast líka vid jafn throngsyna Íslendinga sem eru med eins fordóma gagnvart nýbúum á Íslandi eda odruvísi litad fólk. Leidinleg fáfraedi.

Mér leid samt mjog illa á markadinum thegar ég fór thangad í fyrsta skipti. Mér fannst ég nakin og fá neikvaeda athygli. Komst líka ad thví ádan thegar ég aetladi ad borga taxann ad 5 sóla myntin mín var folsud. ,,¡Idiota!” sagdi ég upphátt og thaer maedgur hlógu ad mér.

Ae ég er bara svo bláeygd. Mér finnst bara ad ef ég er gód vid alla, thá aettu allir ad vera gódir vid mig á móti... ¡Gullna reglan skiljid thid! Núna er ég búin ad bera saman mína falsada 5 sóla mynt (sem ég aetla by the way ad eiga) vid ekta mynt, en ég sé samt engan mun! Óó...

Ég vona ad ég hafi ekki hljómad neikvaed eftir ofangreindan texta. Thad eru nefnilega mun fleiri hlutir sem ég get flokkad undir ME GUSTA thótt ég nái kannski ekki alveg ad telja thá alla upp núna.

 

• Tónlistin og sveiflan

Hehe, ég verd ad segja ykkur frá thessu. Thad er alltaf verid ad spila bítlalogin Hey Jude og Obla dí obla da hérna. Og thá er ég ad tala um latin útgáfur af logunum sem er gargandi snilld! Bongó trommur og laeti! Er algjorlega búin ad venjast thví J

 

• Andrúmsloftid

Ást, hlýja og vaentumthykja. Thad kvedjast allir med kossi, jafnvel thótt their thekkjast ekki. Thad er svaka mál ad fara í partý thar sem mjog langur tími fer í kvedjurnar

 

 

• Maturinn

Nammi namm. Ég verd ad minnast á heimatilbúna, nýpressada ávaxtasafa. Sérstaklega appelsínusafa og límonadi. Thad er alltaf til í ískápnum handa mér. Mamma mín hefur punktad hjá sér: What Agusta likes and dislikes... 

 

 

 

• Gjaldmidillinn

Mjog hagstaedur fyrir Íslending! 1 sól = 20 Íslkr. Mótortaxi sem er minn helsti farkostur tekur 2 sól, hvert sem er innan Piura. Leigubíllinn 3 sól, stuttbuxur 10 sól, Internet í klst. á netkaffihúsi 1 sól, svo nokkur daemi séu tekin.

 

• Tungumálid

Fallegt, hlýlegt og ástrídufullt. Hlakka til ad laera thad betur. Mér gengur samt fáránlega vel ad tjá mig. Fólk er hissa á mér. Ég held ad ég hafi bara nógu mikinn vilja fyrir hendi. Er líka gódur námsmadur ef ég hef nógu mikinn áhuga... Hlakka til ad geta borid saman spaensku frá Spáni, londum i Sudur-Ameríku og svo alls konar slangur. Thad hlýtur ad koma

 

Jaeja, tharf ad haetta i bili. Vinur minn er ad koma í heimsókn.

 

Mikil ást til ykkar allra...

 

...og mer lidur aedislega. Thaer maedgur eru yndislegar og gera allt fyrir mig. Mamma Mery minnir mig svo á mommu mina heima. Ótrúlega gód og vill helst ekki klippa á naflastrenginn, en samt vill hun ekki banna mér neitt og leyfir mér eiginlega allt.

Eins og fyrsta daginn minn ad leyfa mér ad fara i bíó og hanga med krokkunum til midnaettis og annan daginn minn ad fara a strondina thar sem vid aetludum ad gista i tjaldi.

Í dag aetla ég reyndar ad vera heima med ommu minni, blogga og kikja i Mundos baekurnar. Amma min er svo saet. Pinulítil og rosalega gódleg. Hun bannadi mér ad fara út og sagdi ad ég aetti ad vera heima ad horfa a sjonvarpid. Eda eg held thad allavega. ,,No calle, televisión...”. Mér líst bara vel á ad taka thví rólega. Skulda líka faerslur.

Ég sit sem sagt heima núna og skrifa thetta. Mér er frjálst ad fara a netid hvenaer sem er og hringja. Svo er ég med sér adstodu, gott herbergi med kommódu, náttbord og spegil og sér badherbergi med sturtu. Thad fer óskop vel um mig.

Heimilisfangid mitt er:

Gudrun Agusta Sigurdardottir, a.k.a. Agústa Zuazo

c/o Mery Zuazo

Bello Horizonte B1-14 Piura

Perú

Strondin var aedisleg. Hun tok reyndar sinn toll. Ég er eldraud og mig klaejar alls stadar eftir poddurnar sem komust ad thvi hvad eg er god a bragdid. Geng um med After bite stifti og lavender olíuna frá Elínu (takk elskan), get hreinlega ekki verid án theirra.

Vid gistum ekki i tjaldi a stondinni eins og vid aetludum, heldur leigdum okkur bambus kofa. Svo hengum vid i ,,hamaca” (hengirúmi) eda satum i hring, hofdum thad nice og spiludum a gitar. Strakur sem heitir Vladimir atti gitarinn, en hann litur alveg eins út og Bob Marley.

 

Gaeti vanist tímaleysinu hérna. Enginn gengur um med klukku, enda ekkert á réttum tíma, ekkert stress og ekkert vesen. Eda kannski á thetta bara vid um rasta hópinn minn...

Jaeja, laet thetta duga i bili.

¡Hasta luego!

Mamma vakti mig um tíu leytid og baud mer upp a morgunmat. (Mamma heitir reyndar Mery og er frá Perú). Fekk mer braud og kaffi. (Fransbraud med smjori og skinku sem eg er ekki von ad borda heima). Sidan forum vid nidur i bae i bankann og ad kaupa fot. (Thangad forum vid i motortaxi). Margt var um manninn i baenum og vedrid var gott. (Eg vakti heldur mikla athygli og vid mamma hlogum frekar mikid. Hun endurtok allt sem folk sagdi um mig og blistrid. Laerdi fullt af ordum: ¡Calor!, bonita, gringa...). Eg keypti gallapils og tvo hlyraboli. (Oll fotin eru annad hvort of litil, stutt eda throng. Svolítid odruvisi en heima...). Var tho naestum buin ad kaupa tvennar buxur ad auki. (Lilla bleikar eda lilla bláar kvartbuxur. En Islendingurinn sem er eftir i mer stoppadi mig af sem betur fer). Eftir baejarleidangurinn forum vid heim og hun hofst handa vid ad elda hadeigismat. (Eg mátti ekki hjalpa til vid matseldina). Hann bordudum vid thegar systir min kom heim. (Systir min heitir Wendy og er leikskolakennari. Vid bordudum ad ganga thrju en hadegismaturinn er staersta maltid dagsins.) Hann var mjog godur. (Pottrettur med hrisgrjonum, saladi og heimatilbunum avaxtasafa). Eftir mat var mer skutlad heim til vinkonu minnar. (Eg thekkti hana reyndar ekki fyrir, en hun heitir Sunneva og er islenskur skiptinemi i Perú og verdur mánud i Piura, baenum minum). Vid aetludum nokkrar stelpur saman i bió. (Annar islenskur skiptinemi, Katla, og perúska systir Sunnevu, Marianella. ) Myndin var a spaensku svo vinkonur minar sem hofdu laert spaensku skiptust a ad thyda hana fyrir mig a islensku. Eftir bioid roltum vid um baeinn og kiktum i heimsokn til vina vinkonu minnar. (Vid vorum ad leyta ad einhverjum sem gaeti lanad okkur tjald tvi vid aetludum a strondina daginn eftir) Vid endudum sidan i MH-partyi thar sem Manu Chao og Bob Marley var i taekinu. (Fólkid var samt frá Perú og thau eru í reggí hljómsveit). Convers skór voru úti um allt, Hróarskeldustemmning thar sem folk sat a dynum i hring og drakk bjor. (Reyndar var eitt bjorglas latid ganga hringinn og thegar thu varst buinn ad taema glasid rettirdu naesta manni glasid sem fyllti a thad.) Sidan for eg heim ad sofa. (Hafdi fengid leyfi til ad vera uti til midnaettis, en tha fylgdu krakkarnir mer heim).

 

 

Bara venjulegur dagur á Íslandi. (eda hvad?)

Ég er mjög stolt af því að vera Íslendingur og búa á þessu fallega landi. En því miður hugsa ég ekki allt of oft til þess hvað ég er í rauninni heppin. Nú orðið bregði ég mér sjaldan út úr bænum og nota lélegar afsakanir eins og: ,,Það er of mikið að gera, hef ekki tíma!" eða ,,Veðrið er svo vont!".

Ég kann aldrei að meta landið mitt jafn mikið og þegar ég er í útlöndum. Sérstaklega á ég til að hugsa um hvað andrúmsloftið og vatnið sé hreint og gott og fleiri hluti sem maður pælir ekki í hversdagslega.

Ástæðan fyrir þessari færslu núna (hefði átt von á henni seinna í ferðinni) er Íslandskynningin fyrir Perú sem ég er að undirbúa. Einnig höfðu tónleikarnir 7. jan., ,,Ertu að verða náttúrulaus?", djúpstæð áhrif á mig. Þar leið mér eins og niðri í bæ á kvennafrídaginn. Ég var stolt.

Ég elska að segja frá Íslandi. Komst að því á interrailinu í sumar: ,,Yes, and the other day the 300.000^th Icelander was born", ,,…the land of ice and fire", ,,and we once had a female president!" og fleiri skemmitlegar staðreyndir sem gaman er að segja frá. Ég hafði líka lúmskt gaman af því að hlusta á hvað fólk vissi, eða hélt að það vissi, um Ísland. ,,Oh, I thought that everyone in Iceland was blonde.", eða ,,So, do you guys live in snowhouses?" eða ,,You mostly eat fish, don’t ya?" og það sem við heyrðum mest af: ,,So, Iceland is green and Greenland is ice!"

Í gær tók ég myndir af mínu nánasta umhverfi sem ég ætla að sýna fjölskyldunni minni í Perú. Er líka að sanka að mér myndum af netinu til að setja í möppu á myndasíðunni. Ætla líka að klippa út myndir úr gömlum dagatölum ef einhver hefði áhuga. Ég fór í Mál og menningu og kíkti á hugsanlegar gjafabækur með myndum og stuttum lýsingum af landi og þjóð. Keypti síðan bók á spænsku með íslenskum þjóðsögum. Ég keypti líka þrista, nóa lakkrís kúlur og ópal, sem er uppáhalds íslenska nammið mitt, til að leyfa þeim að smakka. Ég hef reyndar reynslu af því að útlendingum finnst lakkrís yfirleitt ekki góður og fæstir skilja áráttu okkar fyrir því að blanda saman súkkulaði og lakkrís. Ef þeim líkar þetta ekki á ég allavega nammibirgðir sem ættu að endast út dvölina.

Auðvitað er ég samt að fara út til að kynnast þeim og þeirra menningu. Ég er ekki að fara út sem Íslandsboði og þröngva minni menningu upp á neinn. Alls ekki! Ég er bara að þessu ef þau skyldu vilja kynnast mér. ,,..and they won’t get to know me if they don’t know where I’m from!"

Föstudaginn 13. janúar eftir MORFÍS. (eftir 22:00)

Opið hús fyrir alla sem vilja hitta mig áður en ég fer. Athugið að þetta er EKKI Morfís eftirpartý!!!

Mun bjóða upp á chilli con carne, salad og brauð... jafnvel e-ð fleira. Komið endilega með drykki ef þið eigið bágt með að vera hress án þeirra Mojito og aðrir kokteilar mjög viðeigandi.

Suðræn stemmning með carnival ívafi!

Árni kemur með Latin music og Maja með carnival grímu.

Skora á aðra að gera betur!

Kær kveðja, Guðrún Ágústa